Βαλαωρίτου-Συγγρού

Συνεχίζοντας την περιπλάνηση στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα αποτελούσε παράλειψη να μην αναφέρουμε τις οδούς Βαλαωρίτου-Συγγρού. Ένα τουρ στα μαγαζιά των οδών αυτών θα σας αφήσουν σίγουρα ξεχωριστές αναμνήσεις. Πολλοί μιλούν για το Γκάζι της Θεσσαλονίκης και άλλοι για μια νέα εκδοχή των λαδάδικων. Αναμφισβήτητα η περιοχή που περιβάλλεται από τις οδούς Συγγρού, Βαλαωρίτου, Φράγκων και Λέοντος Σοφού, δηλαδή η παλιά βιοτεχνική πιάτσα της Θεσσαλονίκης, έχει πλέον μετατραπεί σε χώρο διασκέδασης όλων των κοινωνικών κατηγοριών. Μπαρ και καφενεία, που άλλα θυμίζουν Βερολίνο, άλλα αγγλικές pub, αλλά και παλιά νεοκλασικά σπίτια, η νέα χρήση των οποίων δεν λησμονεί την παλιά, προσελκύουν τους νέους της πόλης, εναλλακτικούς αλλά και trendy. Τα βράδια του καλοκαιριού τα «τραπεζάκια έξω» κάνουν ασαφή και δυσδιάκριτα τα όρια του κάθε μαγαζιού παρουσιάζοντας την εικόνα μιας μεγάλης παρέας. Η λιτή -χωρίς εντάσεις- γκρι απόχρωση των κτιρίων αναμειγνύεται με τα χρώματα των μαγαζιών δημιουργώντας μία εικόνα διαφορετική από αυτή των πιο εμπορικών κέντρων διασκέδασης Οι ήχοι της τζαζ, της ροκ, της λάτιν μεταφέρονται από το ένα μαγαζί στο άλλο συναιρούμενοι σε ένα μείγμα κουλτούρας, ενώ η μπίρα από όλες τις ποικιλίες ρέει άφθονη, καθώς έως τώρα παραμένει «φτηνή». Τα πράγματα ήταν όμως πριν λίγα χρόνια αρκετά διαφορετικά, καθώς υπήρχαν πολύ λιγότερα μαγαζιά και η ατμόσφαιρα ήταν πολύ περισσότερο οικογενειακή. Εδώ και λίγο καιρό ο προσδιορισμός του εναλλακτικού είναι αρκετά πιο δύσκολος, καθώς ο κόσμος είναι πολύ περισσότερος και όχι πια τόσο «προσδιορισμένος» και η λεγόμενη εναλλακτική διασκέδαση μοιάζει σιγά σιγά να επέρχεται στο παρελθόν.